Hoe vaak heeft deze vraag niet in mijn oren geklonken?
Hoe vaak ben ik al bij mij zelf te rade gegaan?
Waarom heb ik die aanbieding van profvoetballer niet aangenomen?
Waarom ben ik geen timmerman geworden?
Dominee misschien, of koster?
Ik droomde ooit om een BOP te zijn, een bewust ongehuwde papa, of die andere BOB, maar de meters bier waren te aanlokkelijk.
Soms word ik gek van die mensen, die overal bij moeten zijn.
Die als een idioot achter een ambulance aan rijden en ter plekke keet gaan schoppen.
Die mensen, die geen feestje kunnen overslaan en het liefst op kosten van de ander.
De verlopen hippie, lurkend aan een joint en die eeuwige student..
Greenpeace, save the earth, of kinderboekenschrijver, een hele muil vol met letters.
"Ach, was ik maar bij moeder thuis gebleven," nog zo'n groep klaplopers.
Salvation, in de voetsporen van Jezus..kun je beter een enkeltje klooster nemen.
" Ach lieve mensen," zei Mies zo vaak, maar ik vraag me nog steeds af op ze het wel meende
Strevend naar later, naar het oud zijn, als de tijd is gekomen om de lotgenoten vaarwel te zeggen.
"Het is altijd later, Frans," zei opa.
"De mensen willen graag oud worden, maar niemand wil het zijn."
Wat een wijsheid en wat een waarheid.
Later is allang begonnen.
