zigzagzager: Kerst met Jezus is vrede

zigzagzager: Kerst met Jezus is vrede: "Heer, spreek slecht een woord en ik ga naar cafe Ossevoort." Hij bulderde van het lachen, die Jos en keek triomfantelijk om zich ...

zigzagzager: Kerst met Jezus is vrede

zigzagzager: Kerst met Jezus is vrede: "Heer, spreek slecht een woord en ik ga naar cafe Ossevoort." Hij bulderde van het lachen, die Jos en keek triomfantelijk om zich ...

Kerst met Jezus is vrede

"Heer, spreek slecht een woord en ik ga naar cafe Ossevoort." Hij bulderde van het lachen, die Jos en keek triomfantelijk om zich heen of hij er nog een paar op zijn hand had.De mannen stonden achter in de katholieke kerk tijdens de nachtmis en een enkeling draaide zijn ogen beschaamd naar de rode plavuizen De brutale ogen van Jos ontmoetten die van een oudere dame die even bestraffend achterom keek en toen draaide ook hij zijn ogen weg.Jos wist dat het kerkvolk zich afvroeg wat die gasten daar achter in de kerk hier te zoeken hadden en eigenlijk moest ook hij dat antwoord schuldig blijven. Het was zijn leefstijl dat hem vervreemdde van de mensen uit het dorp.De zucht naar drank en de honger naar vrouwen hielden hem ver weg van een intieme band met de Heer want het waren niet de voetsporen van Jezus die hij volgde.Hij zweefde in het grijze, tussen goed en slecht en leefde als zovelen deden, niet oprecht. "Kerst met Jezus is sober." De woorden van de pastoor hadden zijn aandacht getrokken. Vaak was het een donderpreek die de kerk deed schudden maar deze keer niet. Zijn woorden hadden zacht geklonken. Niet beschuldigend zoals de mensen gewend waren en de stilte in de enorme kerk was beklemmend.Honderden ogen staarden naar de voorganger en wachtten op zijn volgende woorden die maar niet kwamen. Over de hoofden heen keek ook Jos naar de predikant en zijn gedachten gingen naar zijn koelkast, afgeladen vol met flessen bier en overbodig voedsel. Plotseling werd hij opgeschrikt door een paar schuifelende voeten die voor hem langs passeerden.Het was een kleine krom gebogen vrouw met een hoofddoek die omhoog keek en zijn ogen zochten. Jos zag haar gerimpelde gezicht, haar tandenloze mond en koolzwarte uitdrukkingsloze ogen.Waarom had zij juist hem aangekeken en niet de anderen? Het zweet brak hem aan alle kanten uit en het gevoel dat iedereen naar hem keek begon te overheersen. Bibberend trok hij de zware eikenhouten kerkdeur open en rende naar buiten de koude vriesnacht in.Plotseling, in de zwarte nacht, doemde het beeld van Moeder Maria met het kindje Jezus op haar arm voor hem op. Het was een onbekende kracht die hem stopte.Daar stond hij, de veertiger, ongehuwd en kinderloos, verloren in een nacht op een wereld vol met gevaren. Weer was het die zelfde kracht die hem deed knielen voor het Mariabeeld en als vanzelf prevelde Jos een gebed. Een schietgebedje leek het wel alsof het zijn laatste kans was. Naast hem knielde het oude vrouwtje met de hoofddoek en dit keer straalden haar ogen van geluk.Het gevoel dat zich dit keer van Jos meester maakte was een gevoel van warmte, vrede leek het wel. Onbevangen nu keek hij omhoog naar de miljoenen sterren die naar hem twinkelden en hij stak zijn beide vuisten omhoog.Hij voelde een kleine warme hand die hem vastpakte en gedwee liep Jos met de oude dame terug naar de kerk. Nu voelde hij zich vredig, hij was tevreden. Hij had er vrede mee.Alles wat hij nog wilde was maar een ding. Vrede! Frank