Kuj doar met vleeg'n?"
Het waren de reacties van boeren, dorpsbewoners en toevallige passanten, toen mijn broer Ben zijn 'ultralight' parkeerde, ergens op een maisveld in Volthe.
Hij had het eindelijk voor elkaar. Een vergunning, afgegeven door de burgemeester van Weerselo, de goedkeuring van de eigenaar van Havezate het Everloo en de communicatie met vliegbasis Twente.
Geboren als een vliegenier en gestorven als een piloot, het vliegen zat hem in het bloed.
Al op jonge leeftijd droomde Ben over Northrops, Cessna's en Piper Cups.
Het werd de ULM, die hij, als eerste Nederlander, importeerde uit de Verenigde Staten.
Een droom kwam uit.
Duizenden toeschouwers keken hun ogen uit, toen hij over de dorpen en landerijen van Twente vloog.
Een grote bromvlieg vloog voorbij. Sensatienieuws op het platteland. Maar waar de een succes heeft, heeft de ander er moeite mee.
Een paar jaren later, toen Ben zijn vliegende grenzen had verlegd naar het Groningse Stadskanaal, werd zijn tweede droom werkelijkheid. Op het groene vliegveld, pronkte een glimmende Trike, die de harten van de vliegeniers sneller deed kloppen.
Tot in zijn laatste dagen bleef Ben vliegen, elke seconde en ieder uur dat hij zich goed voelde zweefde hij onder, tussen en boven de wolken.
Nu, vele jaren later, hoor ik nog vaak het unieke geluid van een overvliegende bromvlieg.
Dan richt ik mijn ogen naar de hemel en steek mijn hand even omhoog.
"He broer, nog steeds aan het vliegen?" "Het ga je goed!"
Frank
Voor broer...
BeantwoordenVerwijderen