Het kapelletje bij ons, achter in de tuin
In het midden staat onze moeder Maria, met op haar arm peuter Jezus.
Elke avond branden er kaarsjes, uit respect, hoop en geborgenheid.
De buren, gereformeerd en volgens zeggen vrijgemaakt, begrijpen er niets van maar vinden het prachtig.
Af en toe worden Maria en haar zoon omver gekegeld door een verdwaalde voetbal, maar haar glimlach blijft altijd vriendelijk.
"Losin' my religion," zong REM ooit en zo is het mij ook vergaan.
De gezamenlijke viering ben ik ontgroeid, met alle respect voor de trouwe kerkgangers.
Terugdenkend aan mijn katholieke gang in een kolossale kerk, denk ik aan kaartende kroeglopers achterin en krenterige boeren in de voorste rijen.
Geloven is een persoonlijke beleving waar niemand aan kan tornen.
Geen moderne dominee of een bestraffende pastoor
Ik geloof in onze Moeder, voor eeuwig, die ik elke avond voor het slapen gaan nog even een groet breng.
Ave Maria.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten