Het balletje, opgegooid door Samson, is gaan rollen.
Zoals altijd ontstaat er een ordinaire discussie die niet relevant en onacceptabel is.
"Afblijven, Samson," roep ik.
"Drees zou zich omdraaien in zijn graf!"
"Met een vertekend beeld van misleidende woorden, steel je van een generatie die keihard heeft gewerkt voor de centen."
"Ik hoef het toch niet uit te leggen, beste te gekke mensen?"
Het gevoel van onrechtvaardigheid, vernedering, stank voor dank, een schop na, afgedankt, versleten zijn, weg geslagen grond onder de voeten, verdriet, machteloosheid, woede, het mes in de rug, zorgen, angst, een moord plegen, stelen, bescherming....nee toch?
Zie ik Samson en Rutte, ik kan het niet helpen, dan zie ik de blanken in Zuid-Afrika."
Het gouden horloge, het bescheiden artikel in de krant en de toespraak van de burgemeester.
Het was de droom van Dina en Henk, die tien jaar geleden werkelijkheid werd.
Het was de bekroning van een levenswerk, een volbrachte taak, gewaardeerd door de samenleving.
Een stukje aanzien, een beetje trots, een beetje geld...een tweedehands kampeerautootje zat er wel in.
Tot de brief van gisteren...
Twee Hollandse harten van goud braken in stukjes en de pijn was niet te beschrijven....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten